Over mij

Hoi! Ik ben Chantal. Jarenlang, al vanaf basisschoolleeftijd, had ik een beroerde relatie met eten en mijn gewicht. Ik was de zwaarste van de klas, voelde me erg onzeker over dat lijf, dat ik maar lelijk en lomp vond en ik werd gepest. Ook later bleef eten voor mij altijd beladen met schuldgevoel. Ik at veel dingen waarvan ik wel wist dat ze niet gezond waren, maar ook al probeerde ik heel vaak te stoppen met snoepen en af te vallen, het lukte nooit om het vol te houden. Ik vond alles veel te lekker.

Nog steeds trouwens… Maar nu voel ik me niet meer schuldig als ik eet. Integendeel! Ik geniet van alles wat ik naar binnen schuif (meestal dan, héél soms ben ik een beetje te verdiept in mijn telefoon terwijl ik aan het koken ben, dat moet echt anders… aangebrand eten smaakt toch minder). Ik weet hoe ik de balans houd tussen gezond eten en wat lekkers nemen. Tijdens mijn studie heb ik ontzettend veel geleerd over een gezond eetpatroon, met gewoon gezond en lekker eten.

En ik ben dat gaan toepassen. Geen verboden meer, maar keuzevrijheid. Dat maakte het verschil.

Hoe is het nu?

Ik eet alles en ik ben twintig kilo lichter. Al 7 jaar is mijn gewicht stabiel. En als ik eens een keer twee kilo aankom (na de Kerst ofzo) zijn die er een maand later weer af. Zonder dieet.
Want ik weet hoe het werkt.

Goed eten, samen met meer bewegen en ontspannen, heeft mijn leven veranderd. Dat is zo fijn. Ik voel me fit, denk en praat veel en snel, hou erg van grappen en grollen en ben beter bestand tegen de moeilijke omstandigheden, die ook in mijn leven hun plek hebben. Voor mezelf zorgen was voor mij, als (voormalig) verpleegkundige, moeder en mantelzorger altijd een ondergeschoven kindje. Nu voel ik me meestal happy (op een baaldag na af en toe, maar ja ik ben ook maar een mens, hè!).

Ik  vind het heel fijn om mijn ervaringen en de kennis die ik heb te gebruiken om anderen op weg te helpen. Het gaat mij echt om resultaat; je kunt namelijk nog zoveel weten, als je er niets mee doet kom je geen stap verder. I know…

Ik houd dus niet van gemuts en alle smoesjes ken ik al (die gebruikte ik zelf ook). Mijn hart gaat sneller kloppen als ik zie dat het kwartje valt en ik doe helemaal een dansje als iemand met mooi resultaat vertrekt. Missie geslaagd!

Als je me zou kennen zou je verder weten dat:

-mijn kinderen meerdere keren per dag ‘mama is gek’ zeggen.
-ze daarin best een klein beetje gelijk hebben.
-ik houd van diepe gesprekken over het leven met mijn man en vriendinnen.
-ik dol ben op koekjes. Vooral speculaas. En op chips met zeezout en peper. En op courgette, broccoli en brood.
-de woensdag mijn favoriete dag is omdat ik dan Zumbales heb. Lekker dansen!
-en dat hardlopen ehm… ook best oké is. En dat terwijl ik altijd een stijve hark was vroeger. Echt lachen.
-ooievaars mijn lievelingsdieren zijn. Niet vanwege mijn vier kinderen hoor… maar omdat ze zulke lieve oogjes hebben. Laatst reed ik op de A1 langs een groep van wel vijftig van die prachtige vogels. Ze zaten op lantarenpalen, in het gras… Mijn man heeft toen de autodeuren vergrendeld want ik hing half uit het raam foto’s te maken.
-ik heel graag nog veel beter zou willen kunnen zingen. Dat zou ik echt geweldig vinden. Zingen in een vette gospelband en dan al die nootjes loepzuiver…  Maar hee! Wat niet is kan nog komen hè! Ik blijf voorlopig oefenen, de mensen in mijn omgeving staan daar helemaal achter (of toch niet…).