Over mij

Hoi! Ik ben Chantal. Zes jaar lang was ik gewichts- en voedingscoach. Ik begeleidde vrouwen (en soms ook mannen en kinderen) die wilden afvallen.
De mensen in mijn praktijk lieten me vaak een stukje meekijken in hun leven. Gaandeweg ontdekte ik daardoor steeds meer hoe eten altijd verbonden is met alles in het leven.

Ieders levensverhaal is anders, en wat kan dat verhaal invloed hebben op de manier waarop je omgaat met jezelf, en naar jezelf kijkt. Ik zocht naar manieren hoe ik mensen daarin meer kon bijstaan. Dat gaat voorbij aan een weekmenu en een stappenplan… In mijn eigen leven herkende ik die onrust ook. Ik ben met reden dit werk gaan doen, en dacht dat ik mijn eigen verhaal goed in beeld had. Niets bleek minder waar. De diepere laag van dat levensverhaal, die zit er ook bij mezelf. En onder de littekens die ik dacht te hebben, bleken recent nog wonden te zitten, die heling nodig hadden.

Begin 2020 belandde ik daardoor in een fikse burn-out. Wat was dat een ingewikkelde tijd. Alles was ineens onzeker en ik voelde me een stuurloos bootje op een kolkende zee. De controle die ik altijd zo krampachtig probeerde te houden, moest ik loslaten. Ik ontdekte uiteindelijk dat dat kon. Er was Iemand die het stuur even van me overnam. En er waren mensen die me hielpen. Met hulp van een fijne psycholoog haalde ik op in mijn verleden, wat ik daar verloren was.
De liefde en het begrip van en voor mijn ouders, gezin en mensen om me heen heelden ook.
En de oneindige steun, zorg en liefde van mijn man, als ik daarover begin, joh…

Ik leerde mezelf heel goed kennen. En goed voor mezelf te gaan zorgen, op alle gebieden. En ik vond in het heden, in de realiteit van mijn leven, nieuwe zekerheden die er ook in verleden en in de toekomst altijd geweest zijn en zullen zijn.

Jarenlang, al vanaf basisschoolleeftijd, had ik een beroerde relatie met eten en mijn gewicht.
Ik was het zwaarste kind van de klas, voelde me erg onzeker en ik werd gepest. Ook thuis waren er problemen en zorgen. Ik was en ben een gevoelig meisje, dat in mijn gedrag en gevoel niet altijd werd begrepen. Ook niet door mezelf… Wat je leert neem je voor waarheid aan. Ik stopte die gevoelens maar diep weg, ontwikkelde een laag zelfbeeld en, bang voor wat anderen van me vonden, koppelde ik die onzekerheid aan hoe ik eruit zag en overkwam.
Ik keek zo min mogelijk in de spiegel. Eten was voor mij altijd beladen met schuldgevoel. Ik at dingen waarvan ik wel wist dat ze niet gezond waren, maar ook al probeerde ik heel vaak te stoppen met snoepen en af te vallen, het lukte nooit om het vol te houden. Ik vond alles veel te lekker en probeerde me met eten beter te voelen.

Zeven jaar geleden ontdekte ik tijdens mijn studie voor gewichtsconsulent hoe ik met een gezond eetpatroon, met gewoon, gezond en lekker eten en bewegen, wel een goed gewicht kon bereiken en houden. Ik viel geleidelijk 20 kilo af, die er tot op de dag van vandaag af zijn. Door anders te gaan eten werd ik minder afhankelijk van eten en werd goede voeding een middel om voor mezelf te zorgen. En te kunnen genieten van alles. En nu ik geleerd heb om naast mijn lichaam ook te zorgen voor goede voeding voor mijn ziel en geest, voelt alles zoveel lichter!

Waar ik altijd zocht naar antwoorden, is rust gekomen. En nieuwe passie om vrouwen, die zoeken naar grip, goede zelfzorg en een goed zelfbeeld, te helpen hún antwoorden te vinden.
Ik heb me verdiept in aanvullende goede methoden die daarbij helpen en er ligt nog een aantal opleidingen voor me in het verschiet.

Ik  vind het heel fijn om mijn ervaringen en de kennis die ik heb opgedaan en opdoe te gebruiken om anderen op weg te helpen. Het gaat mij echt om doen; je kunt namelijk nog zoveel weten, als je er niets mee doet kom je geen stap verder. I know…

Als je me zou kennen zou je verder weten dat:

-onze vier kinderen de lichtjes in mijn leven zijn (al ben ik ook weer heel blij dat ze weer lekker naar school gaan, sinds de richtlijnen weer versoepeld zijn).
-Wietse de liefde van mijn leven is.
-ik houd van diepe gesprekken over het leven met mijn man en vriendinnen.
-ik dol ben op koekjes. Vooral speculaas. En op chips met zeezout en peper. En op courgette, broccoli en brood.
-Jezus mijn beste Vriend is, Die ik steeds beter leer kennen.
-ik graag loop (hard, met een stevig deuntje in mijn oren of in wandelstand, maakt niet uit. Als het maar in de natuur is).
-ik graag zelfontwikkelingsboeken lees, of romans over vrouwen die een nieuw avontuur in hun leven starten.
-ik heel graag nog veel beter zou willen kunnen zingen. Dat zou ik echt geweldig vinden. Zingen in een vette gospelband en dan al die nootjes loepzuiver…  Maar wat niet is kan nog komen hè… Ik zit op les en blijf voorlopig oefenen!