Een beetje vakantiekriebels, en jij?

Wat een mooi weekje met fantastische temperaturen hebben we achter de rug, hè! We hebben er even op moeten wachten en zijn bijna weggeregend de afgelopen tijd, maar dit maakt een hoop goed! Ik weet niet hoe het met jou is maar ik ben stiekem al een beetje aan het aftellen tot de vakantie.

Deze week nam ik alvast een voorproefje en was met mijn halve gezin een paar daagjes naar de camping. Voor de rest van de zomer heb ik nog niet echt plannen, en jij? Maar ach, of je nu reisplannen hebt dit jaar of (nog) niet, met lange dagen vol met zon, een verkoelend briesje erbij en een lekker drankje, dan maakt het ook niet zoveel uit of die stoel onder je billen nu in je achtertuin staat of aan het Gardameer. Toch?


Heerlijk dat er weer steeds meer mogelijk is wat reizen en plannen maken betreft. Dat de wereld weer open gaat en we van ‘ouderwets’ vakantievieren kunnen genieten. Wat kun je daar aan toe zijn. Tijd om te relaxen en (in een andere omgeving) nieuwe energie op te doen.

Extra bagage op de terugweg

Voor veel mensen kunnen vakanties wel een uitdaging zijn voor je gewicht. Het lekkere eten en de gezellige sfeer nodigen uit tot extra en anders eten. Thuiskomen met extra ‘bagage’ in de vorm van vakantiekilo’s is voor veel mensen herkenbaar. Dan is die weegschaal toch een domper…Dus, ik dacht, laat ik je alvast voorzien van wat adviezen en tips om je vakantie goed door te komen, ook wat dat betreft. Je kunt er maar beter op tijd bij zijn!

Hoe kom je niet aan op vakantie?

Een actieve fiets- of wandelvakantie is misschien de uitzondering, maar ben je niet zo van de sportieve tochten tijdens je vakantie, dan kan het best lastig zijn om op gewicht te blijven. Een all-in vakantie in een hotel met uitgebreide buffet nodigt uit tot onbeperkt smullen. Een ijsje hier, een frietje daar, iedere dag uitgebreid uit eten.

In een huisje of tent is het gemakkelijker je eigen eetpatroon te houden. Als je bezig bent met afvallen en je wilt niet zwaarder worden door de vakantie, is het slim van te voren te bedenken hoe je dat gaat aanpakken. Je kunt ervoor kiezen een pauze in te lassen met het afvallen, om na de vakantie de draad weer op te pakken. Dit levert je vaak wat extra kilo’s op. Een ander nadeel is, dat het moeilijk kan zijn om eenmaal thuis de knop weer om te zetten.

Ik heb toch vakantie..?

Je kunt ook je strenge dieet meenemen op vakantie. Je zult dan niet aankomen en misschien zelfs wel afvallen. Maar een ontspannen vakantie heb je waarschijnlijk niet. Je zult, zeker in het buitenland, veel tijd nodig hebben om te zoeken naar plekken waar je verantwoord eten kunt kopen. Je moet steeds streng zijn voor jezelf. En dat is natuurlijk niet de bedoeling van een vakantie! Enne… sowieso niet. Lijkt mij. 

Ik adviseer bij vakantie altijd om de middenweg te kiezen: je gaat niet helemaal ‘los’ met eten, maar je bent ook niet bezig elke calorie te tellen. Je gewicht stabiel houden is dan je doel. Een keer een ijsje kan best, maar niet iedere dag. Lekker uit eten is ook prima, met de volgende tips:

  • Spreek van te voren af met jezelf wat je wilt eten, bekijk bijvoorbeeld de menukaart online.
  • Wees zuinig met alcohol.
  • Let op de sausjes, laat ze apart serveren.
  • Kies voor gekookte/gepofte aardappelen in plaats van friet of gebakken aardappelen.
  • Kies voor fruit of koffie als nagerecht. Of wel een nagerecht, maar geen voorgerecht.
  • Kies bij de lunch voor een broodmaaltijd in plaats van warm.
  • Sla geen maaltijden over en neem ook een ontbijt, al sta je later op. Eet niet teveel.
  • Neem de tijd om te eten; leg af en toe je bestek even neer. Eet rustig, hierdoor ben je sneller verzadigd.
  • Geniet bewust voor een extraatje af en toe.

Eet veel groenten en fruit en drink (mineraal)water. Neem als het kan een voorraadje gezond eten mee van huis (volkoren crackers, verantwoorde tussendoortjes, goed broodbeleg, enz.). Dan heb je iets bij de hand om te kiezen. Ga er lekker op uit, verken de omgeving lopend of met de fiets. Slaap voldoende en kom tot rust. Doe veel leuke dingen. Kortom: maak er een feestje van!

Ik hoop dat je met deze tips een topvakantie hebt straks, uit of thuis.

En denk je nu: ‘Na de vakantie, dan ga ik echt aan de slag met gezonder eten!’ en kun je daarbij persoonlijk advies en steun goed gebruiken? Maak dan nu hieronder een afspraak voor een gratis adviesgesprek of plan gelijk je intake!


Spiegelende Etalageruiten, Fijn Zeg..!?

Vandaag wil ik in deze blog een mooi inzicht met je delen, dat ik pasgeleden kreeg over de relatie tussen sport, je spiegelbeeld en je ‘houding’. Dat klinkt nu vast nog een tikkie vaag, maar het was een mooie les die ik graag doorgeef.

Het begon drie jaar geleden, toen ik wilde beginnen met hardlopen. Wie had ooit gedacht dat ik dat zo lang zou blijven volhouden, ik niet in ieder geval! Ik had altijd zo’n grondige hekel aan sport dat ik al moe werd van Studio Sport kijken (iets wat ik nooit vrijwillig zou doen, maar soms kijk je mee hè, als je met je vader of later je man op zondagavond voor de buis zit). En toch, nadat ik een aantal jaar geleden ontdekte dat er ook vormen van sport bestonden die wél leuk waren, besloot ik ook dat hardlopen een kansje te gunnen. 

‘Hup met de beentjes!’

Ik begon met Evy, op de app. Daar had ik goede verhalen over gehoord. En, wonder boven wonder, dat was best grappig. Dat leuke Vlaamse taaltje, de peptalks, weetjes en muziek, het maakte die kleine stukjes joggen net vol te houden tot de volgende wandelpauze. Training na training en minuut na minuut bouwde ik het op. Het ging langzaam en soms was het echt zwaar maar… ik werd beter! En ik begon het leuk te vinden. Ik voelde me fitter worden, ik was zo lekker moe na mijn rondjes door het park of het dorp. En mijn hoofd was fijn leeg.

Na een paar maanden kon ik zelfs een paar kilometer achter elkaar rennen. Ik ging meedoen aan runs, gewoon voor de fun, maar altijd met de 5km. Dat was lang zat. En lange tijd was ik daar dik tevreden mee. Maar toch begon het laatst te kriebelen: ik wilde meer. Ik wilde 10km kunnen lopen. 


Op het strand


Ik had namelijk gehoord dat er dit najaar (na lange tijd) weer een run wordt georganiseerd. Op Terschelling. Nou, dat leek me zo leuk, na zoveel maanden solo sporten! Ik zag het helemaal voor me, lekker een weekendje naar de Wadden en ik dan die 10 km! Maar er was wel een probleempje: steeds wanneer ik boven de 5 kilometer kwam, ging het niet meer. Buiten adem, pijn, moe, je weet wel. Hoe kwam ik nou door dat dooie punt heen en zou ik het verder kunnen opbouwen? Ik ging online op zoek en ontdekte een videoserie van een looptrainer, die in de eerste video de tip gaf: let op je houding. Als je langs winkelruiten loopt, kijk dan naar je spiegelbeeld. Hoe loop je?
 

Aha


Nou, de eerstvolgende keer dat ik ging lopen deed ik dat en ik zag het gelijk: onderuitgezakt. Een ‘sneue sjokker’, noemde de videomeneer het geloof ik…Oef. Hij zei: ‘Loop rechtop, borstbeen vooruit, kin op en met je benen onder je in plaats van voor je.’ Dus ik hup, alles gedaan en toen zag ik ineens een sportieve, fitte hardloopster, die eruit zag of ze al minstens 15km fluitend achter de rug had en nog even die laatste 5 erbij pakte. Gewoon, omdat het kon. 

Het was ongelooflijk. En wat het deed met mijn gevoel, ook: eerst was ik moe, mijn rug deed pijn en ik had een beetje steken in mijn zij. En toen ineens leek het of er nieuwe energie door me heen stroomde, ik voelde echt een beetje ‘whoohoo!!’ en moest gewoon een huppeltje onderdrukken. Nee dat laatste is een grapje maar het was echt zo maf om mee te maken!
 

In de etalage


En ik moest gelijk terugdenken aan vroeger en wat ik toen had met spiegels. Van de week hoorde ik het iemand anders ook zeggen en ik herkende het: ‘etalageruiten en ik zijn geen vrienden’. Ik probeerde ze zelf ook altijd te ontwijken als ik erlangs wandelde tijdens het winkelen, want ze lieten me genadeloos mijn spiegelbeeld zien. En ik wilde niet geconfronteerd worden met hoe ik eruit zag. Ik wilde mezelf niet zien. En die spiegels showden me een beeld waar ik niet blij van werd, wat me in elkaar deed duiken (letterlijk en figuurlijk). 

Wat ik die dag dus leerde en later verder over nadacht is dit: als je rechtop loopt, wordt het beter. Het lopen gaat lichter. Maar ook: fysiek je rug rechten en in die spiegel kijken, bevestigt het weten (of helpt bij het gaan beseffen, als dat een eerste stap is) dat je blij mag zijn met wie je bent, ongeacht hoe je eruit ziet, ongeacht wat je kan of niet kan. Dat zegt allemaal niets over wie jij bent. De waarde die je hebt als mens, als persoon. 
 

Chin up and shine


Ik weet inmiddels: die run van 10km ga ik niet doen. Het lukt me gewoon niet, mijn lijf ziet het niet zitten. Jammer, maar het is zo. En ik loop nog steeds mijn rondjes van 5, ja hoor. Niet heel snel. Maar rechtop. 
Dus, als je ook een hekel hebt aan etalages of andere spiegelende oppervlakten en je loopt er deze week voorbij, denk dan even aan deze blog, oké? Gooi je schouders naar achteren, kijk in die ruit en lach naar jezelf. Doen! Afgesproken??

Wat?? 14 suikerklontjes..?

‘Ik heb geen idee of wat ik eet gezond is.’ Ze zit tegenover me en kijkt me verwachtingsvol aan. Na een intakegesprek en het bijhouden van een eetdagboek is het nu tijd voor haar adviesgesprek. Weten hoe ze zichzelf goed kan voeden, hoe ze op een gezonde manier kan afvallen en hoe ze van eten kan genieten zonder dat ze steeds twijfelt, zich schuldig voelt of honger heeft. Dat is wat ze wil. Vandaag gaan we samen hiervoor het plan maken.

De hele jackpot

Ze is er helemaal klaar voor. Maar het is wel een tikkie spannend, dat zie ik in haar omgaan. ‘Tja, dat dagboek, het was niet haar beste week, zeg maar… Wat zal ik daarover gaan zeggen?’ Ik snap het helemaal. En ik zeg altijd: ‘Vul dat dagboek gewoon in zonder na te denken. Schrijf eerlijk alles op, laat geen dingen weg, eet niet niet ‘omdat je het dan ook moet opschrijven’ (volg je het nog), nee, doe gewoon zoals altijd. Dan kan ik het beste advies geven.’

Ondertussen zit ik te popelen. Ik heb zulke eye-openers voor haar. Inzichten waarvan ik weet dat ze haar zo gaan helpen. Dus daar gaan we! Haar ogen spreken boekdelen en ik hoor de kwartjes vallen. En helemaal als ik over haar ontbijt begin. Ze heeft een leuke, drukke baan. En ze begint vroeg aan haar werkdag, waarvoor ze eerst drie kwartier in de auto moet zitten. Dus dat ontbijt, het komt er niet zo van. Ze moet al zo vroeg op. Dan ook nog gaan zitten met een bordje eten, het lukt niet echt. 

Goed bezig

Maar ze heeft wel gemerkt dat ze zonder ontbijt niet goed start. Dus koos ze voor van die handige pakjes drinkontbijt. Handig voor onderweg. De verpakking gaf haar wel vertrouwen: er staan woorden op als ‘ontbijt’, ‘fruit’ en vezelrijk.’ Mooi plaatje erop van een sappig aardbeitje en frisse yoghurt, nou: prima oplossing. Toch?

Jaaa. Voor Team Trukendoos. Degenen die die verpakkingen zo mooi maken, omdat ze zo graag verkopen. Als ik haar vertel dat ze met zo’n pakje, plus met wat ze erbij eet, 54 gram suiker binnenkrijgt, valt ze bijna van haar stoel. 54 gram, dat zijn bijna 14 suikerklontjes. Vóór acht uur. En dan moet de dag nog beginnen…

Echt eten

Gelukkig heb een hoop alternatieve ideeën voor haar. Die je ook in de auto kunt opeten. Maar toch, dat kwartiertje eerder opstaan, soms is het gewoon een beter plan. Want eten moet je liever niet combineren met andere taken, als het even kan. In rust en met aandacht eten, dat verzadigt veel meer. Ze ontdekt het zelf.

Kunnen eten wat je wilt, vrijheid en rust krijgen in je eetpatroon, grip op je gewicht; het levert zoveel meer op dan de energie die het kost. Ik heb het zelf ondervonden en deel het graag met anderen.  

Op weg

Na een uur praten nemen we afscheid en gaat ze naar huis met haar plan. Ze start meteen met de eerste stappen, helemaal opgelucht en enthousiast. Ze gaat ervoor! Ik vind het zo’n mooi onderdeel van mijn vak om haar de tools aan te kunnen reiken. En ze gaat mij de komende tijd regelmatig terugzien. Nieuwe gewoontes aanleren, dat kost aandacht, tijd en moeite. Daar kun je een stuk ondersteuning vaak goed bij gebruiken, iemand die een poosje met je meeloopt. Ik herken het zelf ook. 

En jij? Die vraag van mijn cliënte: ‘Ik heb geen idee of wat ik eet gezond is’, komt die jou ook bekend voor? Of wil je ook afvallen en daarna op gewicht blijven, zonder weer aan te komen? Een fijne leefstijl ontwikkelen die bij jou past en waarin al het eten past? Na de meivakantie, vanaf 17 mei, is er weer ruimte voor nieuwe aanmeldingen. Een afspraak voor een vrijblijvend gesprek kan je nu hier maken of via het contactformulier.

En spring!

Foto: Jouw Natuur Portret/Andrea de Jong

Eten zou een middel mogen zijn om te genieten van het leven. Maar soms voelt dat totaal niet zo. De relatie die je hebt met eten kan slecht zijn. Bijvoorbeeld wanneer hoe je eet ervoor zorgt dat je je steeds zo futloos voelt. Als je het gevoel hebt dat je je gewicht niet in de hand hebt. Of als sommige soorten eten een bepaalde ‘lading’ voor je hebben.

Taart bijvoorbeeld, kan symbool zijn gaan staan voor slecht, vet, ongezond, verboden, ‘doe-dan-maar-een-klein-stukje’, ‘ja-maar-ik-heb-hem-speciaal-voor-jou-gebakken’, schuldgevoel of misselijkheid. In plaats van voor lekker, feestvieren, verjaardagen, bakplezier in eigen keuken, herinneringen aan mooie gebeurtenissen of aan vroeger.

Een wens om anders te gaan eten kan je op verschillende manieren invullen:

  • Je kunt een dieet uitkiezen, als je snel die kilo’s kwijt wilt.
  •  Of alleen nog maar gezonde dingen eten. Eten onderverdelen in gezond en ongezond.
  • Of heel weinig gaan eten, calorieën tellen.
  • Of jezelf van alles verbieden, vanuit het idee dat alles wat niet ‘Schijf van Vijf-proof’ is, slecht en verboden is.

Dit zijn allemaal rigoureuze veranderingen, die veel moeite kosten om aan te wennen en heel vaak niet vol te houden zijn op langere termijn. Omdat ze je niet leren op een goede, ontspannen manier met eten om te gaan. Het staat te ver af van je eigen gewoontes en het is niet praktisch. En het allerbelangrijkste: je doet jezelf tekort. Qua voedingsstoffen en qua zelfzorg. Een gezond eetpatroon bestaat niet alleen uit ultragezond eten.

Wat is gezond eten?

Op een goede manier met eten omgaan is wat mij betreft: bewust gaan eten. Met aandacht kiezen voor meer gezonde producten, meer variatie, andere smaken, nieuwe ideeën en recepten. Zodat je de voedingsstoffen binnenkrijgt die je lichaam nodig heeft. Jij bent de enige die daarvoor kan zorgen. Je lijf verdient goede brandstof.

En tegelijk is het heel gezond om ook een plek te hebben in je eetkeuzes voor lekkere happies die gewoon alleen maar lekker zijn. Dat is hun doel :). Het maakt dat je kunt genieten van al je eten. Ook als je daarbij tegelijk wilt afvallen of op je gewicht wilt letten. 

Hordes

Deze manier van eten vraagt ook om aanpassingen. Het is niet zo dat het vanzelf gaat. Als je gewoontes wilt veranderen, zijn er zijn hordes die je moet nemen, dat geldt voor alle gewoontes. Het kost moeite en tijd en lukt vaak niet van de ene op de andere dag.

Stap voor stap dingen veranderen, de tijd nemen om daaraan te wennen, soms hoger springen wanneer je loopt te sloffen, geduld hebben als het langer duurt dan je wilt en NIET opgeven, dat maakt dat die route van jou wordt. Loop in je eigen tempo maar blijf gefocust en scherp: je wilt naar die eindstreep, waar jouw doel ligt: een gezonde, fijne relatie met eten. Accepteer dat het een tijdje lastig zal zijn. De beloning is het waard!

Ik loop graag een stuk met je mee. Vul hieronder het formulier in voor mijn routekaart en aanmoediging!

Afvallen met een dieet of met een gezonde leefstijl; wat maakt het verschil?

Afvallen en mijn gewicht, jarenlang was dat voor mij een ‘behoorlijk gedoe’, zou je kunnen zeggen. Al vanaf de basisschool had ik een beroerde relatie met eten en de weegschaal. Ik probeerde in de jaren die volgden van alles om af te vallen, maar het lukte nooit echt. Zo frustrerend! Het maakte me onzeker en ik voelde me opgesloten, in eetgewoontes en in een postuur waar ik niet blij mee was. Maar hoe het anders kon wist ik niet.

Een dieet met duidelijke regels, voorgeschreven producten, punten of calorieën tellen, het lijkt vaak zo handig. In het begin is het meestal goed vol te houden, je wilt graag afvallen, dus daar heb je wel wat voor over. Je weet met zo’n dieet waar je aan toe bent, wat je wel, en vooral ook wat je niet mag. Maar het lijstje wat wel mag, hoe je het ‘moet’ doen, lijkt niet echt op hoe je normaal eet. En die lange lijst die niet mag, juist de dingen die niet mogen, op termijn wordt dat zo stomvervelend!  

Vandaag is het Anti-Dieet dag. En alle andere dagen ook.

Hoe langer je bezig bent met afzien en doorbijten, hoe moeilijker het wordt. Want je wilt ook wel weer een keer af van dat dieet. En dan… ben je zelf ook terug bij af. Bij je eigen eetgewoontes, die niet veranderd zijn.

Dus: weg met dat ge-dieet! Door te kijken naar je eetgewoontes, je eetkeuzes, je dagelijkse leven en je wensen en daarin gaan sleutelen aan wat bewuster kan, creëer je de gezonde leefstijl mét volwaardig eten, die past bij jou. Een leefstijl waarin je gewoon alles mag eten en je weet welke keuzes je kunt maken zodat je wel een goed gewicht kan bereiken en houden. Waarin jij de baas bent over eten en niet andersom.

Goed Eten

Acht jaar geleden ontdekte ik dit zelf tijdens mijn opleiding voor gewichtsconsulente. Ik viel geleidelijk 20 kilo af, met gezond en lekker eten én extraatjes. Geen diëten of verboden meer. Door anders te gaan eten werd voeding een middel om voor mezelf te zorgen. En van te kunnen genieten. Dat wilde ik delen met anderen, die ook anti-dieet willen denken en leven.

Mijn eigen gezonde leefstijl zette zich daarna verder voort en ik ontwikkelde een breder perspectief, dat mezelf nog meer ‘voedde’. Een wat langer verhaal, dat je verder kunt lezen hier op de website (https://praktijkgoedeten.nl/over-chantal/).

Een goede relatie met eten krijg je niet met een dieet. Ik stel daarom voor dat we vanaf morgen iedere dag ‘Goed-Eten Dag’ vieren :)!

Spinaziepannenkoeken met gerookte zalm of ham

Ingrediënten
450 gram diepvriesspinazie
600 gram halfvolle melk
250 gram volkoren tarwemeel
3 eieren
snufje zout
1 tl paprikapoeder
bakje zuivelspread
200 gram gerookte zalm of achterham
zak rucola of verse spinazie

Werkwijze

Ontdooi de diepvriesspinazie (dat kan snel in de magnetron of in een pan op zacht vuur). Meng wanneer deze ontdooid is hier de melk doorheen. Doe voorzichtig het meel erdoor en meng goed tot een glad beslag. Voeg de eieren één voor één toe. Beetje zout en het paprikapoeder erbij.

Bak de pannenkoeken in een klein scheutje vloeibare boter of olie. Besmeer ze met zuivelspread en beleg met een plakje gerookte zalm of ham en wat blaadjes spinazie. Een beetje chilisaus maakt deze spinaziepannenkoeken helemaal af!

Your body, a miracle..?

‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… ik haal je eraf, denk ik. Je laat me steeds weer zien wat ik niet wil zien. Die buik. Die benen. Mijn onderkin. Wat zou ik graag als een queen in je glazen venster staren om te horen dat ik de mooiste ben. Maar dat ben ik niet. Ik probeer er nog wat van te maken met leuke kleding, make-up. Maar jij verbergt niets. Het is wat het is, en het is niet best.’

Dit stemmetje in je hoofd, ken je hem? Het is de stem van je innerlijke criticus. Die criticus fluistert je van alles in, en laat je geloven dat het de waarheid is. We kennen hem allemaal wel. Hij kan allerlei vormen aannemen; perfectionist, controlefreak of slachtoffer bijvoorbeeld. In eerste instantie was zijn rol die van beschermer tegen gevaar, tegen de buitenwereld. Hij waarschuwde voor teleurstelling, verdriet en nare gevoelens. Hij is ontstaan vanuit ervaringen of vanuit boodschappen die andere mensen je gaven.

Niet goed genoeg

Maar hij is zijn rol voorbij geschoten en helpt allang niet meer. Hij kan nu als geen ander de gedachten verwoorden die je saboteren. Je luistert naar zijn stem, die je vertelt dat je niet goed genoeg bent. Zo voor de spiegel zegt hij: ‘dat lichaam, daar moet minstens tien kilo vanaf.’ Veel vrouwen houden niet van hun lichaam, omdat het er niet uitziet zoals zij zouden willen. Je spiegelt je aan het perfecte plaatje, dat plaatje dat je duidelijk niét ziet als je in jouw spiegel kijkt… En moedeloos veroordeel je dat spiegelbeeld.

Maar kijk nog eens goed. Sluit je ogen en kijk eens goed naar binnen. En luister. Naast de stem van die criticus (die soms zo hard roept) is er nog een stem hoorbaar. Heel zachtjes soms, maar ze is er wel. Het is je eigen stem. Weet je wat ze zegt?

 ‘Ik wil geliefd zijn.’

Jouw echte ik

Daar, diep van binnen, zit jouw echte ik. Niet je ego, maar je eigen ik, die vrij is van saboterende stemmen. Ze heeft haar eigen stem. Ze is een uniek en kostbaar schepsel, mooie jij! En ze heeft liefde nodig, geen veroordeling.

Soms is het een hele ontdekkingstocht om te leren luisteren naar je eigen stem. Als je de criticus kunt aanhoren maar niet naar zijn boodschap luistert, kun je voelen dat dat ten diepste is wat je jouw ik wilt geven; liefde. Ze is dat waard. En je lichaam, horend bij je echte ik, ook. Want kijk nog eens goed: wat kan dat lichaam van jou allemaal? Wat heeft het allemaal al voor je gedaan in het leven? Wat is het eigenlijk een wonder, hoe het werkt, wat het kan, hoe het jou omvat! Hoe kun je ervoor gaan zorgen, en geven wat het nodig heeft?

Twee mooie quotes tot slot, die mij erg raken:

‘Take care of your body, it’s the only place you have to live in.’

‘Your body is a miracle, beautifully made.’

Doet het besef van die verschillende ‘stemmen’ in jou iets met je? Wat kun je doen om met een andere blik in de spiegel te kijken? Ik ben benieuwd, wil je het hieronder met me delen?

Hoe krijg je rust in je eetpatroon?

Zo hèhè, eindelijk!!’ Als je ook net weer thuis bent aan komen ‘glijden’, weet je gelijk wat ik bedoel: #zezittenweeropschool, en dan is deze blog voor jou.
Wát een weken liggen er achter ons, en hoe verschillend we daar ook naar kijken, we merken op dit moment allemaal hetzelfde: De Rust…

Rust in huis, rust aan je hoofd, rust om je heen. De lieverds zijn weer lekker aan de slag in hun klassen, en tot een uur of half drie hebben we… rust. Wat ga jij doen vandaag?? Dóórwerken zonder storing, in bad liggen, een mooie sneeuwwandeling maken in je uppie (wel even wachten tot die gladheid minder is)…

Hoe deed jij het

Misschien heb je de afgelopen gekke tijd ook wel juist als fijn ervaren. Meer contact met je kind, inzicht in wat ze allemaal doen op een schooldag, tijd voor leuke, bijzondere dingen. Dat herken ik zelf ook. Maar misschien vond je het ook, of tegelijk, belastend. Is juf zijn nou niet echt je ding. Had je de grootste moeite je eigen werk er ook bij te doen. Was je de hele dag van vroeg tot laat in touw.

En was het ook niet zo bijster goed gesteld met je eetgewoontes. Deed je maar wat, een hapje hier, een hap daar. Tussendoor snel ff een broodje, veelvuldige grepen in de koek-en snoepkast, en dat koken, jonguh, na een dag ploeteren ook nog weer iedere keer die keuken in, pfff… het lukte niet altijd. Zeg maar.

Lockdownissues…

  • Misschien at je voorheen je lunch altijd aan tafel met je gezin, maar hadden je kinderen nu op verschillende momenten pauze en eet iedereen inmiddels wanneer het zo uitkomt. Broodje in de hand, mee naar boven, of achter de tv. En jij?
  • Misschien is het een gewoonte geworden om te snoepen tijdens het werken. Loop je heel gemakkelijk steeds naar de keuken om wat te halen. Of ligt die zak drop naast je laptop en zit je gedachteloos te kauwen terwijl je aan het typen bent.
  • Misschien kom je veel minder buiten dan voorheen. Heb je geen tijd om te wandelen. Sport je niet meer. Zit je vooral.
  • Misschien stond/sta je veel vaker dan voorheen in een beslagkom te roeren. Het is zo leuk om iets te bakken met de kids, gezellig toch, en wat moet je anders doen? Tja, de baksels zelf maar opeten?? Visite komt er niet echt…

En misschien heb je andere dingen aangeleerd, of had je bepaalde gewoontes al en merkte je die extra op in de afgelopen tijd. En je merkt ook dat je er nu vanaf wilt! Je voelt je er onrustig door, het werpt een schaduw over eten en het maakt dat je lichaam niet fijn voelt. Lees verder wat je hieraan kunt doen.

Jouw tijd

Is het nu jouw tijd om meer rust te gaan creëren in je eetpatroon? Pak gewoontes die je wilt veranderen dan één voor één aan. Ga niet als een gek ineens alles omgooien, en ga zeker niet diëten want als iets een slechte gewoonte is dat het wel. Doe het rustig en doordacht. Kies voor de gewoonte die je nu het meest dwarszit, en start daarmee.

Wat wil je niet meer? Waarom niet? Wat wil je wel? Wat levert dat jou op? Welke moeilijkheden verwacht je tijdens het veranderen van die gewoonte? Hoe kun je die omzeilen of er rekening mee houden? Hoe ga je bereiken dat je die betere gewoonte gaat krijgen? En hoe houd je hem vast? Denk erover na, schrijf het op en begin! Dat gaat rust brengen, in alle opzichten.

Welke gewoontes wil jij veranderen? Hoe ga je dat doen, wil je dat hieronder met me delen?

Voor jezelf zorgen, is dat niet egoïstisch?

Voor jezelf zorgen, is dat niet egoïstisch?

Zelfzorg. Wat heeft dat te maken met stress? En waarom vind ik dat zo belangrijk, en staat de #selfcare vaak onder mijn berichten op sociale media? Want jezelf op nummer één zetten, dat klinkt niet goed, toch? Is dat niet egoïstisch? Is het niet de bedoeling dat je eerst voor de ander gaat? Dat je de ander meer gunt dan jezelf in alles; zorg, spullen, tijd en aandacht? Dienen, de minste willen zijn, dat horen we te doen, toch?

Ja, dat laatste klopt volgens mij. Het is iets heel goeds om beschikbaar te zijn voor anderen. Een ander het beste te gunnen. Een maatje, steunpilaar, veilige haven zijn voor andere mensen. En dat mag je best iets kosten. Maar het gaat er wel om hoe je dat doet. Want ook al doe je het met heel veel liefde, goed kunnen zorgen voor anderen is wel afhankelijk van een aantal factoren.

Soms gaan er dan dingen mis

  • Als dienen en zorgen een ‘moeten’ is, en niet een ’mogen.’
  • Als je denkt dat het van jou afhankelijk is dat het goed met iemand gaat.
  • Als je zorgt en geeft om zelf terug te krijgen, als tegenhanger van een zelfbeeld dat niet zo positief is.
  • Als je jezelf leeg geeft uit angst om iemand, (ouderlijke) bescherming, of liefde, aanwezigheid, te verliezen. En als de situatie daar misschien ook naar is.
  • Als je voor iedereen zorgt, maar jezelf vergeet.

Niet geeft aan jezelf wat je nodig hebt, omdat je niet helemaal weet dat is. Of omdat je dat niet kunt rijmen met het gevoel dat je over jezelf hebt. Als je je richt op anderen omdat je je liever niet op jezelf richt. Dan kun je jezelf op een keer toch echt wel tegenkomen. Met lege handen en een gebroken hart. Opgebrand. Uit gezorgd.

Jezelf vergeten

Geen vrolijk verhaal dit, sorry :). Hoog tijd dus om nu het tij te keren, als je dit herkent! Weet je, ik zie het best vaak misgaan. Moeders die zorgen dat het met de kinderen goed gaat, dat zij krijgen wat ze nodig hebben, vanuit pure liefde. En dat hoort ook zo, begrijp me goed. Dat is volkomen je verantwoordelijkheid. Maar de mama’s die zelf niet ontbijten voordat de kids allemaal op school zitten, of gewoon maar helemaal niet omdat het werk alweer wacht… Je zou ze de kost geven. Een hele lange ontbijttafel wordt dat!

Vrouwen die hun dagen volstoppen met werkzaamheden, mantelzorgen, piekeren en handelen over en voor anderen, maar die niet toekomen aan wat ze zelf nodig hebben. Slechte eetgewoontes, een lichaam dat tegenwerkt, het ontwijken van wat je echt voelt, denkpatronen die niet helpen, vol stress zitten, gedrag dat niet past bij wie je echt bent. Allemaal slechte zelfzorg. Geen, eigenlijk. En tadaa: zo’n vrouw was ik zelf ook, in veel opzichten.  

Levensles

Dus vandaar de hastag. Ik geloof in dienen. Ik zorg vol liefde. Maar ik doe óók aan goede zelfzorg. En dat leer ik de vrouwen ook, die bij mij in de praktijk komen en hier tegenaan lopen. Omdat het zo belangrijk is. Zorgen vanuit liefde is prachtig. Als je zelf goed gevoed bent, op alle vlakken, kun je ook aan anderen geven en zorgen in overvloed. Neem die verantwoordelijkheid, groei daarin. Let op je grenzen. Je mag voor jezelf aandacht hebben en zorgen. Je mag van jezelf houden. Je bent ontzettend waardevol en geliefd. En goede zelfzorg waard!

Roept deze blog iets op bij jou? Zorg jij gemakkelijk voor jezelf of vind je dat ook moeilijk? Denk dan eens na over hoe je vandaag al voor jezelf kunt zorgen. De dag is nog niet om!

Hold on but don’t hold still

Wat gebeurt er veel in de wereld, hè… De lockdown die verlengd is, wat heeft dat toch veel gevolgen. En terwijl alles buiten zowat stil lijkt te staan, hebben we het binnen drukker dan ooit. Drukker, met de boel rondkrijgen vanuit ons huis. Werken, schooljuf of -meester zijn, contacten onderhouden met collega’s, je hebt er meer dan een dagtaak aan.

Het missen van de verbinding met de belangrijke mensen in je leven, collega’s en cliënten irl kunnen zien, naar een mooi concert gaan, dagjes uit, een kopje koffie op een terras. Ik noem maar op wat ikzelf zo mis, de gewone dingen, die niet meer gewoon lijken. Hoe langer het duurt, hoe moeilijker het wordt, of niet? Steeds opnieuw weer die klap incasseren dat er weer nieuwe maatregelen komen. Dat de boel nog langer op slot moet blijven, omdat dat nodig is. Die onzekerheid van ‘hoe lang nog.’

Weg met corona

Maar gelukkig zal snel genoeg nu corona haar ‘kroon’ af moeten zetten! Want wat mogen we blij zijn met de vindingrijkheid en creativiteit, die in ons is gelegd. In wetenschappers, die alles op alles zetten ons de uitweg te bieden uit deze crisis. In zorgpersoneel en hulpverleners, die voor 200% gas blijven geven. En in jou en mij. Vindingrijk in het doorgaan. Volhouden, en kijken naar wat wel kan. De dingen maar doen via Zoom, videobellen, Skype, en zo contact hebben met de mensen die je wilt spreken. Al is het surrogaat, al is het niet de verbinding die je echt wilt, het werkt wel.

Het lijntje open

En bij jouzelf? Hoe zit het met de connectie die je met jezelf hebt momenteel? Sta jij al langere tijd op standje overleven, zit er een flinke storing op de lijn? Dan is het hoog tijd dat je nu ook voor jezelf gaat zorgen. Spanning, stress en zorgen in deze tijd, we ontkomen er niet aan. Maar we kunnen wel kiezen hoe we erop reageren. En dan is zelfzorg uitermate belangrijk. Hoe doe je dat? Ik geef je een aantal goede ideeën om mee bezig te gaan.

  • Gezonder eten, je weerstand sterk houden.
  • Bewegen, naar buiten voor frisse lucht en nieuwe energie, iedere dag.
  • Jezelf voeden door een leerzame cursus te doen, of een hele nieuwe studie. Iets nieuws leren!
  • Luisteren naar wat je denkt en voelt.
  • Voor je huid zorgen, smeren, een warm bad of douche nemen.
  • Op tijd naar bed en voldoende slapen.
  • In een goed boek duiken of aan een leuk project werken.
  • Contact houden met anderen, op nieuwe manieren.
  • Iedere dag proberen te bedenken wat deze dag mooi maakte, waar je blij en dankbaar voor bent.
  • Het gaan omkeren: ‘omdat ik nu …niet kan, (hoef ik niet… en) kan ik wel…’

Don’t hold still

Ik nodig je uit om hiermee aan de slag te gaan! Wat kun je doen aan de situatie zoals die nu is? Sommige dingen kunnen niet veranderen, dat is een feit. Maar wat kan er wel anders, en wat levert dat je op? Meer rust in je lijf, in je hoofd? Vorig jaar heb ikzelf een burn-out doorgemaakt. Een ander soort crisis. En als ik daarvan íets geleerd heb… dan is het dat rust, na veel stress, GOUD waard is. Zelfzorg is een belangrijke sleutel daarvoor.

Gisteren heb ik een podcastaflevering opgenomen over dit onderwerp, waarin ik hier dieper op inga. ‘Stress, wat doet het met je en hoe ga je daarmee om?’ Je kunt hem hier luisteren.


En als ik je kan helpen om zelfzorg in jouw leven een betere plek te geven, en gewoontes te veranderen in eet- of andere gewoontes, dan doe ik dat graag!

Maak een afspraak voor een gratis adviessessie