Auteursarchief: ChantalRiesebosch

Pompoensoep

De herfst is daar, de blaadjes vallen weer van de bomen, tijd voor lekkere warme soep! Een recept voor pompoensoep die snel op tafel staat.

Wat heb je nodig:

1 pompoen of 2 doosjes pompoenstukjes uit de diepvries
3 winterwortels
3 stengels bleekselderij
1,5 liter water
bouillonblokje naar smaak
peper

Hoe maak je het:

Maak de groenten schoon, was ze en snijd in stukjes. Een biologische pompoen kun je ongeschild gebruiken (wel wassen), maar heb je die niet dan wel schillen. Als je daar te weinig tijd voor of geen zin in hebt, neem je pompoenstukjes uit de diepvries.  Net zo makkelijk.

Breng 1,5 liter water aan de kook met de bouillonblokjes en voeg de groenten toe. Kook de groenten gaar en pureer de soep met de staafmixer. Voeg een beetje water toe als het te dik is. Breng op smaak met de kruiden.

‘Today me will live in the moment unless it’s unpleasant in which case me will eat a cookie’- Cookie Monster

 

‘Today me will live in the moment unless it’s unpleasant in which case me will eat a cookie’- Cookie Monster

Dit is het meest besproken onderwerp hier in de praktijk. Zoveel vrouwen hebben hiermee te maken. Eten om jezelf af te leiden, omdat je je verdrietig voelt, alleen, omdat je vindt dat je het verdiend hebt of om je (kort) beter te voelen. Om een leegte te vullen… maar het lukt niet.

Want waar honger je echt naar?

Het antwoord op deze vraag voor jezelf vinden en er iets mee gaan doen is de weg om eruit te komen. Emotie-eten is een fake oplossing. Het is een pleister over een wond die gehecht moet worden. En dat hechten, dat is geen pretje. Want die wond doet al pijn en hechten helemaal. Maar het is wel nodig om de wond te laten genezen.

EHBO

Mijn dochter van negen kreeg anderhalf jaar geleden een stuk glas in haar knie. Ze was gevallen op het schoolplein. Drie hechtingen moesten erin. Dat was heel indrukwekkend en ik denk dat de hele wachtkamer bij de huisarts alles letterlijk heeft meegekregen…

Maar ze deden er een verdovende zalf op (nog een prik erbij wilde ze niet…). Ze kreeg een kaart met een pony erop. En ik hield haar zo stevig mogelijk tegen me aan (haar mond zat 5 cm naast mijn oor, ik hoor nog steeds een piep…). Het hielp haar allemaal om erdoorheen te komen. Wat het met mijn moederhart deed laten we nu maar even buiten beschouwing… De hechtingen zaten erin en haar knie is nu weer heel.

Zo zijn er ook EHBE (Eerste Hulp Bij Eetbuien) -tactieken die je kunt toepassen als je een eetbui voelt aankomen. Over deze tactieken, die je bij acute eetdrang kunt inzetten, schreef ik al eerder een blog.

Het onder ogen zien van onderliggende gevoelens wil niet zeggen dat het emotie-eten op slag verdwenen is. Daar gaat tijd overheen, omdat het vaak een ingesleten patroon is. Geduldig zijn met jezelf en jezelf tijd gunnen is dan ook heel belangrijk. Het is dapper om aan de slag te gaan hiermee! En iedere stap vooruit is er één op weg naar een ontspannen relatie met eten.

Hoe stop ik met emotie-eten?

Emotie-eten kan grote invloed hebben op je leven. Het is een serieus probleem voor veel mensen. Verdriet, stress of gevoelens van eenzaamheid verdring je door troost te zoeken in voedsel (vaak zoet en vet). Zo vul je de leegte.

Tenminste, dat probeer je. Want al snel na zo’n eetbui blijkt dat het niet lukt. Het nare gevoel zit er nog steeds. Je probleem is ook niet weg. Je voelt je wel vol en misselijk. Schuldgevoelens en een gevoel van onmacht kunnen je bovendien parten spelen.

Problemen weg-eten lukt dus niet.  Je bent eigenlijk je gevoelens aan het ‘verdoven’ met andere prikkels, namelijk smaak en afleiding. Waar ligt de oplossing? Want gewend zijn aan een zak chips opentrekken bij gedoe op je werk, of jezelf verwennen met een doos bonbons als je alleen op de bank zit, kan lastig te doorbreken zijn.

Wat kun je doen?

  • Wanneer je je rot voelt, bedenk dan waar dit door komt. Vaak weet je dat wel, soms ook niet. Zet voor jezelf op een rij welke situatie deze gevoelens veroorzaakt.
  • Als je dit duidelijk hebt, denk dan eens goed over de situatie na. Wat speelt er, hoe is het gekomen, hoe verliep (bijvoorbeeld) een gesprek, wat was jouw rol in de situatie?
  • Ga na of de manier waarop je tegen de situatie aankijkt wel klopt. Zijn jouw gedachten wel reëel?
  • Als een vriendin jou dit verhaal zou vertellen, welk advies zou je haar geven?
  • Welke gedachte zou beter kloppen? Schrijf een meer realistische gedachte op.
  • Kun je iets doen om de situatie te veranderen? Wat?
  • En zo niet, wat kun je doen om met de situatie om te leren gaan?
  • Schrijf alles op of praat erover met iemand, dat lucht op en misschien heeft die ander goede ideeën.
  • Door bovenstaande stappen toe te passen, ga je gericht met het probleem aan de slag in plaats van het te vermijden. Dat kan best moeilijk zijn in het begin, maar het levert altijd nieuwe inzichten en misschien zelfs de oplossing op.

Doorbreek het patroon

  • Zoek afleiding om niet aan eten te denken: ga naar buiten voor een wandeling, ga in bad of ga sporten. Door echt je huis uit te gaan heb je geen gelegenheid iets te nemen.
  • Spreek af met een vriendin dat je haar belt of appt als je een eetbui voelt aankomen. Iemand die jou goed kent en die je vertrouwt.
  • Vul je kasten met gezonde dingen. Als je dan toch iets weg wilt knagen kun je wat verantwoords pakken. Wat je niet in huis hebt kun je ook niet opeten.
  • Weet dat eetdrang weer voorbij gaat. Wacht daarom 20 minuten; je trek is waarschijnlijk verdwenen.
  • Eet regelmatig en voldoende. Zorg ervoor dat honger geen reden is om door te blijven eten van die koekjes. Kies voor volkoren producten, groente, fruit, zuivel , noten en peulvruchten.
  • Als je het emotie-eten wilt aanpakken zal je zelf verantwoordelijkheid moeten nemen.
    Jij bent de enige die voor de verandering kan zorgen. Vind je het moeilijk om het alleen te doen? Vraag dan hulp aan de mensen om je heen of zoek een hulpverlener die gespecialiseerd is in emotie-eten.

De juiste snaar

Zo, de eerste werkweek zit er weer op! Ik heb een heerlijke vakantie achter de rug met veel tijd om uit te rusten, leuke dingen te doen en plannen te maken. Maar het was ook weer fijn om cliënten weer terug te zien deze week! In de vakantie heb ik ook een besluit genomen. Nee, opnieuw: in de vakantie heb ik twee besluiten genomen. Op het tweede besluit kom ik zo terug, want ze hebben met elkaar te maken. Het besluit waar ik mee wil beginnen is:

Ik wil leren gitaarspelen

Nu ben ik al in het bezit van een gitaar. Een hele mooie, matte donkerbruine gitaar. Al 20 jaar heb ik die. Hij staat in de woonkamer en kleurt heel mooi bij de meubels. Een echte eyecatcher. En een stofcatcher ook, maar laten we mijn huishoudelijke talenten er maar niet bijhalen… Die gitaar heb ik van mijn lief gekregen. Zo’n 20 jaar terug wilde ik het namelijk ook al, gitaar kunnen spelen. Net als hij dat kon.

En hij is zo’n lieverd dat hij me gelijk meetroonde naar winkels waar ze muziekinstrumenten verkochten. Ik vond die gitaar uiteindelijk na lang zoeken in een winkel met vele soorten gitaren, want hallo, even tussendoor: weet je hoe lastig het is om een gitaar te vinden voor linkshandigen? Of in ieder geval was, 20 jaar geleden? Geen online gitaarshop, geen ‘vandaag besteld, morgen in huis’, geen waslijst aan websites?? Maar goed dit was even een zijspoor want lichte frustratie hier, die alle linkshandigen met en zonder gitaar vast zullen herkennen.
Ter zake. Daar in die winkel in Amersfoort hing ie aan de muur, mijn mooie bruine gitaartje!

Spelen maar, Chantal!

Althans, dat dacht ik. Mijn man speelde ook een aardig riedeltje en had dit ooit geleerd in een groepje gelijkgestemden (mooi hè…:)), dat samen een muziekgroepje wilde vormen in de toekomst. Samen een beetje uitvogelen, degene die het meeste wist had de leiding en verder thuis oefenen. Nou, dat leek me simpel zat, thuis oefenen kon ik ook wel.

Helaas, zonder iemand die me leerde wat de betekenis was van rare woorden als barré, fret, mineur en noten versus akkoorden (termen die ik in mijn boekje tegenkwam en die bijna allemaal volkomen nieuw voor me waren) kon ik de juiste toon niet vinden. Ik had iemand nodig die het allemaal uitlegde, voordeed en er daarna streng op toezag dat ik voldoende oefende en mijn huiswerk deed.

Blijkbaar wilde ik het niet graag genoeg, deden mijn vingers teveel pijn, had ik te weinig tijd, kortom was ik te druk met smoesjes verzinnen om mijn doel, gitaar kunnen spelen, werkelijkheid te zien worden. De gitaar ging in de hoes, lag jaren op zolder, verhuisde twee keer mee en kreeg toen zijn plekje naast de bank, want het staat wél leuk zo’n gitaar, of niet?

Pasgeleden begonnen mijn jongste twee kinderen er ineens over dat ze op gitaarles wilden.
En daardoor begon het bij mij weer te kriebelen, zou ik dan toch ook..? Wat is er nou leuker dan muziek kunnen maken en iets nieuws leren? De Ilse Delange in mij werd wakker en ik dacht: ‘ik ga ervoor!’ Maar nu doe ik het goed, op les dus!

Goed, vorige week hadden we de eerste les en ik vond het leuk! Al die akkoorden die ik ooit had geprobeerd te spelen, ze zaten nog ergens (niet allemaal, laten we zeggen vier…) en ik zit nu iedere dag met mijn besnaarde vriend op schoot (dit klinkt raar) om te oefenen.

Wat een ellende

Ik moet constant kijken wat ik doe en dan nog klinkt het vals. Mijn vingertoppen aan mijn rechterhand voelen de hele tijd aan of ze slapen (ja rechts, had ik al gezegd dat ik linkshandig ben? Ja hè.). En mijn nek doet zeer. Dat rottige F-akkoord wil steeds maar niet (vandaar de naam natuurlijk). Dus die carrière op het podium gaat hem niet worden denk ik. In ieder geval niet met die gitaar erbij.

Maar… ik heb in die eerste les al meer geleerd dan bij al die pogingen daarvoor. Door de juiste informatie nu te gaan toepassen ga ik het langzaam maar zeker echt leren, gitaarspelen.
En vooral door vol te houden, door te zetten en te BLIJVEN oefenen. Ook als het niet leuk is, moeilijk is of als ik eigenlijk geen tijd heb. En weet je, ik wil het eigenlijk niet lastig hebben. Maar ik wil het ook kunnen, gitaarspelen. Het lijkt me zo leuk. Dus ik ga het toch doen. En daarmee komen we vanzelf (je voelt hem al aankomen) bij besluit nummer twee.

Interne verhuizing

Van cliënten hoor ik soms dit soort zinnetjes: ‘het is me niet gelukt deze week, er was zoveel, ik kon de focus niet vinden.’’ Ik was moe dus dan ga ik eten.’ ‘Ik vind chocola zo lekker dat ik niet kan stoppen en de hele reep op moet.’ ‘Ik weet wel hoe het moet, gezond eten, dus ik hoef die informatie niet. Maar ik weet niet waarom het afvallen niet lukt.’

En weet je? Ik snap het zo goed. Beginnen met iets nieuws is moeilijk. Is niet leuk. Je moet dingen laten, of dingen doen die je niet wilt. Het kost tijd en energie. Wat voor mij en mijn doel geldt, geldt ook voor anderen. Voor mij is het doel nu: gitaar leren spelen. Maar ik heb afvallen ook jaren als doel gehad. Super lastig als er van allerlei dingen in je leven ook je aandacht vragen. Maar soms kan dat ook een excuus zijn om niet te beginnen of jezelf aan te pakken.
Ik ken het. En daarom ben ik een coach geworden die naast dat begrip ook de confrontatie niet schuwt als het nodig is.

En dan vraag ik je dit: je wilt toch iets bereiken? Wat is je doel? En waarom is dat belangrijk voor jou? Daar moet je wat voor doen. Werk aan de winkel! Ook in je drukke bezigheden. Juist dan. Want wachten op het ideale scenario is verspilde tijd. De ideale situatie komt nooit. Je leven zit vol onverwachte wendingen, dus juist in het gewone, zorg dat je die gezonde leefstijl meeneemt.

Plannen

Dat vraagt om een stukje voorbereiding. Zomaar wat tips: als je je dag plant, of je week, plan dan ook je maaltijden: kijk naar je agenda en bedenk wat handig is om te eten de komende dagen. Vind een mooie balans tussen gezond eten en een lekker extraatje op zijn tijd. Maak er een gewoonte van om iedere dag een half uur te wandelen na het eten. Of een uur, nog beter (maar begin rustig). Lekker je hoofd leegmaken en gelijk bewegen. Ga vanaf nu op de fiets naar je werk. Gewoon altijd. Bedenk en doe wat bij jou past. Maar doe het!

Dus. Welke stap kun je vandaag zetten? Doe het. En is het maar een klein stapje vandaag? Geeft niet. Maar zet hem wel! Iedere dag een stapje. Anders kom je niet verder. En bereik je dat doel dat voor jou belangrijk is, niet. Terwijl je dat wel zou kunnen, dat weet ik zeker! Als ik kan leren gitaarspelen kan jij het ook (wat jij wilt bereiken dan hè…we kunnen niet allemaal de sterren van de hemel spelen natuurlijk J).

Ik ga ervoor met mijn gitaar. En ook met mijn mooie cliënten. Ik ben weer helemaal vol drive na de vakantie en wil echt dat alle mooie doelen bereikt gaan worden. Mijn tweede besluit? Mijn gitaar staat vanaf nu achter de deur van mijn kantoor, lieve dames J.  En bij ieder excuus moet je verplicht naar een door mij gespeeld liedje luisteren. En dat wil je niet. O, ik verheug me nu al op de mooie resultaten!

 

In vuur en vlam?!

Wat wil je bereiken? Waar wil je naartoe?
Wat is je doel?

Wat was het me een partij heet de afgelopen week, hè?! Heerlijk dat het weer wat koeler is. Mijn kantoor veranderde hier in de middagzon ondanks de ventilator in een bakoven. Het was maar goed dat er geen cliënten kwamen vanwege de vakantie. Al zou iedereen ter plekke en acuut minstens een kilo lichter geworden zijn door het zweten… Jammer hè voor de dames bij wie dit als muziek in de oren klinkt 😄!!

Met deze hitte werd ook bewegen voor iedereen een uitdaging. Had jij ook vakantie of moest je werken? Ik zag hier en daar foto’s langskomen van mensen aan hun bureau met de voetjes in een emmer water. Slim! Ik was wel blij met mijn weekje ‘gedwongen’ rust. Maar daardoor gingen mijn gedachten, zoals altijd in de zomervakantie, juist op standje overwerk. Tijd om weer de balans op te maken: hoe staat het ervoor, waar wil ik heen met mijn praktijk in het komende seizoen, hoe ga ik de rest van het jaar invullen? Wat zijn mijn doelen?

Die vragen bovenaan dit bericht zijn ook de vragen die ik altijd stel als iemand bij mij een traject start. Ze helpen om vast te stellen waar je heen wilt. En wat je nodig hebt om daar te komen.

Waar loop je warm voor?

Je hebt een doel voor ogen. Dat kan een streefgewicht zijn. Dat geldt voor veel cliënten in mijn praktijk. Maar het kan ook ‘gezonder eten’ zijn. Of een nieuw, nog te klein kledingstuk dat aan je kast hangt en dat je wilt kunnen passen.

Natuurlijk zijn er ook buiten het leefstijlverandering / afvallenscala zat doelen die je kunt hebben, op andere vlakken. Misschien ben je wel aan het nadenken over een volgende stap; een andere baan, nieuwe studie of een nieuw project in je werk of privéleven.

Denk, denk… doe!

Jouw doel kan van alles zijn, maar voor alle doelen geldt hetzelfde: je moet aan de bak.Uitzoeken wat je wilt, bedenken wat nodig is om dat te bereiken. En dan stappen zetten om dichter bij je doel te komen. Aan de slag dus.

En daar begint het: die stappen zetten, dat moet je wel doen. En niet een beetje dribbelen, dan kom je nergens! Nee, serieus doorlopen, dat is de bedoeling. En dat valt soms niet mee.

Hoe lukt dat het beste?

Als coach hoor ik het vaak: het ging even niet deze week, want… er waren een paar feestjes, ik was te druk, ik kon niet weigeren, ik was zo moe. En natuurlijk horen ze erbij, dat soort momenten. Het leven zit vol met onverwachte wendingen en is net een weg vol hobbels, kuilen en stenen.

En dan komt er heus een moment dat je een keer struikelt. En wel vaker ook. Dat hoort erbij. Wat doe je dan? Blijven liggen? Teruglopen naar waar je vandaan kwam? Of opkrabbelen, je kleren afkloppen, goede stevige schoenen gaan kopen en hup, verdergaan? Zodat je over de volgende kuil lachend heen kunt springen?

Waarom wil jij wat je wilt

Wat is je drijfveer? En waarom is dat belangrijk voor je? Als je dat voor jezelf helder hebt is het duidelijk. Je hebt een doel. Dat is belangrijk voor jou. Werk ervoor. Het komt je niet zomaar aanwaaien. Dat zou ik wel voor je willen. Of misschien ook niet. De meeste winst zit namelijk in de weg naar dat doel toe. Onderweg is waar je het meeste leert over jezelf, je potentie en veerkracht. Die leerschool is zo waardevol.


In mijn werk als coach vind ik dat zo mooi om mee te maken. Om met iemand samen een realistisch plan te maken die daarmee bezig gaat, de knop weet te vinden en dat ik op termijn lekker overbodig ben.
En ik weet het. Het is echt niet makkelijk. Gewoontes aanpassen kost tijd en moeite. En is heel hard werken. Je doel bereiken gaat niet zonder slag of stoot. Ik begeleid daarin graag zolang dat nodig is. En samen met iedere cliënt die hier de deur uitloopt met zelf bereikt succes vier ik een feestje 🎉

Plannen maken

De afgelopen weken hielden die vragen bovenaan mij dus ook lekker bezig 🤓
Het is goed om ook regelmatig stil te staan bij werkdoelen, of ze nog kloppen of dat het tijd is voor nieuwe doelen en bijbehorende plannen. Hier heb ik inmiddels aardig wat duidelijkheid over gekregen na al dat denkwerk…
En hoe ik mijn acties ga inplannen? Vanaf half augustus heb nog twee weken vakantie, bedenktijd deel twee dus 🤔😏
Al zal ik de komende week alvast één van mijn plannen voor de komende tijd delen!

De komende twee weken mag ik weer fijn aan de slag met mensen die stappen willen zetten. Daar loop ik warm voor!

Fijne dag!
Groet,
Chantal

P.S. Ook samen aan de wandel? Let me know, mijn loopschoenen staat klaar!

Slaapverwekkend verhaal dit!

Gisteren was het onderwerp van gesprek bij de Goed Eten Club ‘slapen’.
Wist je dat je nachtrust heel belangrijk is, juist ook als je wilt afvallen? Het is niet het eerste waar je aan denkt misschien. Gezond eten, minder snoepen en meer bewegen, dat komt vaak als eerste bij je op. Maar extra resultaat boek je met voldoende uurtjes slapen!

Dat zit zo:

Hoeveel uur slaap je nodig hebt is voor iedereen verschillend, maar voor de meeste volwassenen is het rond de 7 à 8 uur. Wanneer je slaapt herstelt je lichaam van (denk)werkzaamheden, stabiliseren je hormoonspiegels zich en verwerk je ervaringen in je dromen. Je rust uit en doet nieuwe energie op voor de volgende dag. Een langere periode van te weinig slaap kan leiden tot grote vermoeidheid, concentratiestoornissen en een lage weerstand.

Ook op je gewicht heeft slaaptekort dus invloed. ’s Avonds laat krijg je vaak weer trek. Dat kan komen doordat het al een aantal uur geleden is dat je voor het laatst iets gegeten hebt. Maar meestal is er iets anders aan de hand: je hersenen verwarren het signaal moeheid met hongergevoel. En in plaats van naar bed te gaan beland je dan vaak in de keuken… Oeps!

Een kort nachtje

Misschien herken je dit ook wel: als je slecht geslapen hebt heb je meer trek overdag. Je kiest eerder voor grotere porties en meer calorieën. Dat komt door een slechtere balans tussen hormonen. Door te weinig uren slaap krijgt je lichaam niet de kans dit evenwicht goed te regelen.

Het hormoon leptine zorgt voor een verzadigingsgevoel, het geeft je lichaam het seintje ‘genoeg gegeten, ik zit vol’. Haar tegenhanger, het hormoon ghreline, veroorzaakt juist een hongergevoel en geeft aan dat je nieuwe brandstof nodig hebt. In een normale situatie zijn deze hormonen in balans en werken ze goed samen. Maar bij te weinig slaap dus niet.

Het gevolg: meer honger en minder verzadiging. Je blijft dus gemakkelijker dooreten. Zo krijg je meer brandstof binnen en kom je sneller aan.

Voor veel mensen zijn deze korte nachten aan de orde van de… dag; met de kleine kindjes in je gezin ben je ook ’s nachts vaak bezig. Of als ze al ouder zijn ben je blij met die spaarzame uurtjes rust in de avond en wordt het al snel weer later dan je wilde. En lig je dan eindelijk een keer op tijd in bed, dan kunnen je gedachten, gepieker of je drukke agenda je slaap verjagen.

Een paar tips om je nachtrust weer in ere te herstellen

– Ga op tijd naar bed en sta op tijd op
– Slaap iedere nacht ongeveer evenveel uur
– Eet en drink niet meer vlak voor je naar bed gaat. Ook je spijsvertering wil rust
– Dim de lichten en houd je slaapkamer donker
– Zorg voor een rustig slaapritueel en zet op tijd je laptop, tv en telefoon uit
– Nog beter: geen schermen op je slaapkamer, koop een wekker
– Zet die zo neer dat je niet kunt zien hoe laat het is
– Lig je wakker? Ga naar beneden en lees even in een heel saai boek

Ik ga het weer proberen vanavond, jij ook? Slaap lekker alvast!

Noten/dadelballetjes..?

 

Als ik ergens een workshop of lezing geef, neem ik vaak iets lekkers mee voor bij de koffie of thee. Deze noten/dadel balletjes (ja, rare benaming, wie weet een betere, catchy naam??) zijn favoriet en naar het recept wordt heel vaak gevraagd. Ze zijn heel gemakkelijk te maken en je kunt variëren met de ingrediënten. Ik maak ze vaak zo:

Wat heb je nodig:

200 gram dadels (zonder pit)
100 gram ongezouten gemengde noten
1 eetlepel honing
1 theelepel kaneel
Kokosrasp

Wat ga je doen:

Doe alle ingrediënten behalve de kokos in de keukenmachine. Laat de machine een poosje draaien zodat alles goed mengt. Rol van het mengsel balletjes ter grootte van een walnoot. Laat een paar uur opstijven in de koelkast. Rol ze voor het serveren eventueel door de kokosrasp.

Je kunt ook een chocoladevariant maken; vervang hiervoor de kaneel door 6 theelepels cacaopoeder. Of gebruik speculaaskruiden. Of walnoten en geraspte wortel… verzin het maar.

Nieuwe workshop ‘Ik volgde een dieet maar het volgde me niet terug..!’

Heb je ook zo genoten van de Paasdagen met dat prachtige weer? Lekker buiten geweest?
De feestdagen nodigen altijd uit tot extra lekker eten en bijzondere hapjes. Natuurlijk hoort dat erbij, maar het is een goed idee om van te voren een plan te maken hoe je het gaat invullen.

Misschien is dat niet zo gelukt en heb je toch meer gegeten dan je wilde. Dan kan het lastig zijn om weer over te gaan tot de orde van de dag. Zeker als je nog veel paaseitjes en ander lekkers over hebt. Want wat doe je daarmee? Bewaren, snel opeten, uitdelen op je werk, weggooien..?

‘Ik kap ermee!’

Feestdagen zijn momenten waarop je motivatie flink op de proef kan worden gesteld. Al die verleidingen in de supermarkt en op tafel (die van jezelf of bij familie) maken het er niet gemakkelijker op. Je kunt na zo’n weekend dan ook denken: ‘Weet je, ik stop gewoon met dat afvallen, het lukt me toch niet.’ Maar dat is echt niet nodig. Je kunt de draad zo weer oppakken. Het feest is geweest, we gaan weer vrolijk verder!

In mijn praktijk ontmoet ik veel vrouwen die vaak hun verhaal beginnen met één van de volgende zinnen:

ᗩᖴᐯᗩᒪᒪEᑎ, ᕼET ᒪᑌKT ᗰᗩᗩᖇ ᑎIET ᗯᗩᑎT…

1.‘Het is te moeilijk om vol te houden.’
2. ’Ik heb een druk leven en daardoor ga ik te vaak voor de gemakkelijke keuzes met eten.’
3. ’Ik ben een emotie-eter.’

Daar wilde ik iets mee gaan doen. Want het is zo jammer dat ze vaak al zo lang aan het worstelen zijn met hun gewicht en eetpatroon en dat het maar niet lukken wil.
Ik weet dat deze oorzaken een belangrijke rol spelen bij veel mensen. Daarom ben ik hard aan de slag gegaan en heb iets heel nieuws ontwikkeld! Speciaal voor iedereen die zegt: ‘Ja, één van die drie zinnen (of misschien wel allemaal) slaat op mij.’ Hoor jij daar ook bij? Welkom!

Workshopserie

In mijn gloednieuwe ᗯOᖇKᔕᕼOᑭᔕEᖇIE ga ik met deze drie zinnen aan de slag.
In drie verschillende workshops (die dus ook los te volgen zijn) gaan we kijken naar hoe we deze belangrijke spelbrekers de nek kunnen omdraaien en leer je hoe jij de knop nu echt omzet.

De thema’s van de workshops zijn:

WORKSHOP I –  22 mei 2019 | 19.30 uur: 

‘Ik volgde een dieet maar het volgde me niet terug..!’

-De drie belangrijke redenen waarom afvallen niet lukt en de sleutel die wél werkt!-

Inhoud: wil je graag afvallen maar is het lastig om vol te houden? Of kost het jou ook zoveel moeite om die verloren kilo’s niet opnieuw welkom te (moeten) heten? Wat kan het frustrerend zijn als je steeds opnieuw aan een poging begint die dan weer strandt. Ik weet er alles van!

Als gewichtsconsulent en ervaringsdeskundige ga ik in deze workshop mijn kennis met je delen over de drie belangrijke redenen waarom afvallen moeilijk is en… wat je kunt doen om wél blijvend succes te hebben.

Hoe fijn zou het zijn als het nu wel zou lukken?!

Als je gewoon alles kon eten, zonder rare fratsen, hypes of regeltjes. Met de Schijf van Vijf en ruimte voor extraatjes af en toe. Geen dieet dus, maar gewoontes veranderen op een manier die past bij jou.
Wil je die verandering? Kom naar de workshop en je leert hoe je dat doet!
Meer informatie en inschrijven via https://praktijkgoedeten.nl/workshop-volgde-dieet-volgde-m…/.

De volgende workshops

Workshop II – 11 juni 2019 | 19.30 uur:

‘Klaar met jojo-en en blijvend blij met je gewicht’

-Het praktische stappenplan om gezonde gewoontes vast te houden in je drukke leven-

Workshop III – 2 juli 2019 | 19.30 uur: 

‘Als honger niet het probleem is, is eten niet de oplossing’

-Pak de regie en maak een einde aan emotie-eten-

Meer informatie over deze workshops volgt binnenkort.

Tijd voor een blijvende verandering?

Is jouw doel ook afvallen, je eetpatroon veranderen of je fitter voelen, maar op een leuke manier met blijvend resultaat, omdat je dit kunt volhouden? Wat zou het betekenen om weer rust te ervaren in het eten en te kunnen genieten zonder schuldgevoel?

Ik leer je in deze workshop graag hoe je op weg gaat naar een nieuwe start.
Meld je dus snel aan! En ken je iemand die hier ook veel aan zal hebben? Nodig haar uit zich ook aan te melden en kom gezellig samen.

‘A flower does not think of competing with the flower next to it. It just blooms.’

Narcissen. Ik vond ze altijd spuuglelijk. Want ik houd niet van gele bloemen. Tot ik een paar weken geleden (het was de dag dat de zomertijd was ingegaan) na het avondeten nog een hardlooprondje deed. Het was nog licht en dat hardlopen, ik was alweer even niet geweest zullen we maar zeggen… Dus maar gebruik gemaakt van dat uurtje extra licht. In de buurt van mijn huis liep ik langs dit veldje. De zon was net onder gegaan maar wat kwam er nog een gloed van dit bloemenveldje af! Allemaal zonnetjes. En toen ik goed keek viel me op dat ze allemaal anders waren.

‘A flower does not think of competing with the flower next to it.
It just blooms.’

Deze quote schoot me toen te binnen. ‘A flower does not think of competing with the flower next to it. It just blooms.’ Nou, dat deden ze. Allemaal. Eigenlijk was het heel mooi (al waren ze geel). Ik vind het ook zo’n mooie quote. Maar het kan ook confronterend zijn. Want wat kan het verleidelijk zijn je blind te staren op wat een ander heeft. Hoe die ander is. Of eruit ziet. Iedere vrouw wil er mooi uitzien, toch? En wat kan die ander dan soms een impact op je hebben. Die ander, die slanker is. Mooier haar heeft. Spontaner is. Je voelt jezelf krimpen, iedere keer als je jezelf met ‘die ander’ vergelijkt.

Die bloemetjes hebben dat niet. Die bloeien gewoon. En het boeit ze niet welke bloem er naast ze staat. En bij dat veldje dacht ik: wij vrouwen zijn eigenlijk ook bloemen. Niet allemaal narcissen. Gelukkig niet 🙂 . De één is een roos, vurig, vol passie, maar ook prikkelbaar soms. Altijd vol energie en inspiratie. De ander een viooltje: lief, zacht, eenvoudig. Zorgzaam.
Er zitten gerbera’s tussen: sterk, kalm en stabiel. Rots in de branding. En zonnebloemen: altijd op zoek naar het licht, vol overgave levend, ook in droge of schrale omstandigheden. Overlevers.

Die eigenschappen horen bij die bloem, net zoals ze bij jou horen. Maar wat gebeurt er als het viooltje wil zijn als de roos? Omdat ze dat mooier vindt? Zichzelf niets waard vindt als bodembedekker? Dan verliest ze haar eigen mooie eigenschappen. En wordt ze een bloem die niet echt is.

Vergelijken

Toen ik tien jaar was, speelde ik op een keer bij een vriendinnetje thuis. We zaten te knutselen in de speelhoek. De moeder van mijn vriendinnetje had iemand op bezoek. Ze zaten te praten aan de eettafel. Ineens hoorde ik het bezoek zeggen: ‘Gek hè, die meisjes zijn even oud. Maar wat een verschil.’ De moeder van mijn vriendinnetje antwoordde: ‘Nou inderdaad. Maar als ik mag kiezen, dan heb ik toch veel liever hoe M. eruit ziet en gebouwd is.’ ‘Ja, dat begrijp ik,’ zei het bezoek. En het kleine stevige bloemetje dat ik was, knakte een beetje op dat moment.

Wat is het mooi als je kunt zijn wie je bent, zonder te vergelijken. En daarin kunt groeien.
Want weet je, zo’n bloem is ook eerst een bolletje geweest. Al die mooie eigenschappen zaten nog opgesloten in de bol. Toen de bol begon te groeien kwam er een knop in de bloem. En misschien ben jij nu ook wel in die fase van je leven. Ben je nog op zoek naar jouw eigenschappen, die jou maken tot de persoon die je bent.

En naar de vaardigheden die je in je hebt, zodat je echt kunt bloeien. Het kost even tijd. Maar als jij je eigen kracht leert zien, wat kun je dan bereiken! Laten we dat gewoon doen dit voorjaar: vol overgave bloeien zoals we gemaakt zijn. En samen met anderen een mooi boeket vormen, vol verschillende bloemen!

 

Ronde mini carrot cakejes

Carrot cake, die heerlijke gekruide taart met geraspte wortel, knapperige noten en een glanzend laagje zoete glazuur…

Eén van mijn favorieten en misschien ook die van jou! 😍

Op zijn tijd is een stuk taart zeker op zijn plek. Maar op andere momenten wil je soms ook graag genieten van iets lekkers, zonder meteen al die calorieën, toch? Een slim en lekker alternatief zijn dan deze ronde mini carrot cakejes. Afgelopen dinsdag maakte ik ze als proefhapje voor de stand op een beurs waar ik aanwezig was en ze vielen heel goed in de smaak bij de bezoekers.

Dit is het recept voor als je ze ook wilt uitproberen:

Wat heb je nodig:

150 gram wortel juliënne
2 handjes walnoten
20 dadels zonder pit
2 theelepels kaneel
75 gram kokosrasp

Wat moet je doen:

Maal de wortelrasp, dadels, de kaneel en de helft van de kokos fijn in de keukenmachine. Vorm met natte handen balletjes van het mengsel. Rol ze door de andere helft van de kokos en laat twee uur opstijven in de koelkast.

Natuurlijk zit ook hierin suiker (uit de dadels). En suiker is suiker. Maar het verschil is dat dadels ook vol zitten met vezels, vitamines en mineralen. Dus de ‘verpakking’ is een stuk beter. Een gezond alternatief dus!

Bronnen: Chickslovefood: Het meal-planning-kookboek’ en Gezondheidsnet.nl