Your body, a miracle..?

‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… ik haal je eraf, denk ik. Je laat me steeds weer zien wat ik niet wil zien. Die buik. Die benen. Mijn onderkin. Wat zou ik graag als een queen in je glazen venster staren om te horen dat ik de mooiste ben. Maar dat ben ik niet. Ik probeer er nog wat van te maken met leuke kleding, make-up. Maar jij verbergt niets. Het is wat het is, en het is niet best.’

Dit stemmetje in je hoofd, ken je hem? Het is de stem van je innerlijke criticus. Die criticus fluistert je van alles in, en laat je geloven dat het de waarheid is. We kennen hem allemaal wel. Hij kan allerlei vormen aannemen; perfectionist, controlefreak of slachtoffer bijvoorbeeld. In eerste instantie was zijn rol die van beschermer tegen gevaar, tegen de buitenwereld. Hij waarschuwde voor teleurstelling, verdriet en nare gevoelens. Hij is ontstaan vanuit ervaringen of vanuit boodschappen die andere mensen je gaven.

Niet goed genoeg

Maar hij is zijn rol voorbij geschoten en helpt allang niet meer. Hij kan nu als geen ander de gedachten verwoorden die je saboteren. Je luistert naar zijn stem, die je vertelt dat je niet goed genoeg bent. Zo voor de spiegel zegt hij: ‘dat lichaam, daar moet minstens tien kilo vanaf.’ Veel vrouwen houden niet van hun lichaam, omdat het er niet uitziet zoals zij zouden willen. Je spiegelt je aan het perfecte plaatje, dat plaatje dat je duidelijk niét ziet als je in jouw spiegel kijkt… En moedeloos veroordeel je dat spiegelbeeld.

Maar kijk nog eens goed. Sluit je ogen en kijk eens goed naar binnen. En luister. Naast de stem van die criticus (die soms zo hard roept) is er nog een stem hoorbaar. Heel zachtjes soms, maar ze is er wel. Het is je eigen stem. Weet je wat ze zegt?

 ‘Ik wil geliefd zijn.’

Jouw echte ik

Daar, diep van binnen, zit jouw echte ik. Niet je ego, maar je eigen ik, die vrij is van saboterende stemmen. Ze heeft haar eigen stem. Ze is een uniek en kostbaar schepsel, mooie jij! En ze heeft liefde nodig, geen veroordeling.

Soms is het een hele ontdekkingstocht om te leren luisteren naar je eigen stem. Als je de criticus kunt aanhoren maar niet naar zijn boodschap luistert, kun je voelen dat dat ten diepste is wat je jouw ik wilt geven; liefde. Ze is dat waard. En je lichaam, horend bij je echte ik, ook. Want kijk nog eens goed: wat kan dat lichaam van jou allemaal? Wat heeft het allemaal al voor je gedaan in het leven? Wat is het eigenlijk een wonder, hoe het werkt, wat het kan, hoe het jou omvat! Hoe kun je ervoor gaan zorgen, en geven wat het nodig heeft?

Twee mooie quotes tot slot, die mij erg raken:

‘Take care of your body, it’s the only place you have to live in.’

‘Your body is a miracle, beautifully made.’

Doet het besef van die verschillende ‘stemmen’ in jou iets met je? Wat kun je doen om met een andere blik in de spiegel te kijken? Ik ben benieuwd, wil je het hieronder met me delen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.