De juiste snaar

Zo, de eerste werkweek zit er weer op! Ik heb een heerlijke vakantie achter de rug met veel tijd om uit te rusten, leuke dingen te doen en plannen te maken. Maar het was ook weer fijn om cliënten weer terug te zien deze week! In de vakantie heb ik ook een besluit genomen. Nee, opnieuw: in de vakantie heb ik twee besluiten genomen. Op het tweede besluit kom ik zo terug, want ze hebben met elkaar te maken. Het besluit waar ik mee wil beginnen is:

Ik wil leren gitaarspelen

Nu ben ik al in het bezit van een gitaar. Een hele mooie, matte donkerbruine gitaar. Al 20 jaar heb ik die. Hij staat in de woonkamer en kleurt heel mooi bij de meubels. Een echte eyecatcher. En een stofcatcher ook, maar laten we mijn huishoudelijke talenten er maar niet bijhalen… Die gitaar heb ik van mijn lief gekregen. Zo’n 20 jaar terug wilde ik het namelijk ook al, gitaar kunnen spelen. Net als hij dat kon.

En hij is zo’n lieverd dat hij me gelijk meetroonde naar winkels waar ze muziekinstrumenten verkochten. Ik vond die gitaar uiteindelijk na lang zoeken in een winkel met vele soorten gitaren, want hallo, even tussendoor: weet je hoe lastig het is om een gitaar te vinden voor linkshandigen? Of in ieder geval was, 20 jaar geleden? Geen online gitaarshop, geen ‘vandaag besteld, morgen in huis’, geen waslijst aan websites?? Maar goed dit was even een zijspoor want lichte frustratie hier, die alle linkshandigen met en zonder gitaar vast zullen herkennen.
Ter zake. Daar in die winkel in Amersfoort hing ie aan de muur, mijn mooie bruine gitaartje!

Spelen maar, Chantal!

Althans, dat dacht ik. Mijn man speelde ook een aardig riedeltje en had dit ooit geleerd in een groepje gelijkgestemden (mooi hè…:)), dat samen een muziekgroepje wilde vormen in de toekomst. Samen een beetje uitvogelen, degene die het meeste wist had de leiding en verder thuis oefenen. Nou, dat leek me simpel zat, thuis oefenen kon ik ook wel.

Helaas, zonder iemand die me leerde wat de betekenis was van rare woorden als barré, fret, mineur en noten versus akkoorden (termen die ik in mijn boekje tegenkwam en die bijna allemaal volkomen nieuw voor me waren) kon ik de juiste toon niet vinden. Ik had iemand nodig die het allemaal uitlegde, voordeed en er daarna streng op toezag dat ik voldoende oefende en mijn huiswerk deed.

Blijkbaar wilde ik het niet graag genoeg, deden mijn vingers teveel pijn, had ik te weinig tijd, kortom was ik te druk met smoesjes verzinnen om mijn doel, gitaar kunnen spelen, werkelijkheid te zien worden. De gitaar ging in de hoes, lag jaren op zolder, verhuisde twee keer mee en kreeg toen zijn plekje naast de bank, want het staat wél leuk zo’n gitaar, of niet?

Pasgeleden begonnen mijn jongste twee kinderen er ineens over dat ze op gitaarles wilden.
En daardoor begon het bij mij weer te kriebelen, zou ik dan toch ook..? Wat is er nou leuker dan muziek kunnen maken en iets nieuws leren? De Ilse Delange in mij werd wakker en ik dacht: ‘ik ga ervoor!’ Maar nu doe ik het goed, op les dus!

Goed, vorige week hadden we de eerste les en ik vond het leuk! Al die akkoorden die ik ooit had geprobeerd te spelen, ze zaten nog ergens (niet allemaal, laten we zeggen vier…) en ik zit nu iedere dag met mijn besnaarde vriend op schoot (dit klinkt raar) om te oefenen.

Wat een ellende

Ik moet constant kijken wat ik doe en dan nog klinkt het vals. Mijn vingertoppen aan mijn rechterhand voelen de hele tijd aan of ze slapen (ja rechts, had ik al gezegd dat ik linkshandig ben? Ja hè.). En mijn nek doet zeer. Dat rottige F-akkoord wil steeds maar niet (vandaar de naam natuurlijk). Dus die carrière op het podium gaat hem niet worden denk ik. In ieder geval niet met die gitaar erbij.

Maar… ik heb in die eerste les al meer geleerd dan bij al die pogingen daarvoor. Door de juiste informatie nu te gaan toepassen ga ik het langzaam maar zeker echt leren, gitaarspelen.
En vooral door vol te houden, door te zetten en te BLIJVEN oefenen. Ook als het niet leuk is, moeilijk is of als ik eigenlijk geen tijd heb. En weet je, ik wil het eigenlijk niet lastig hebben. Maar ik wil het ook kunnen, gitaarspelen. Het lijkt me zo leuk. Dus ik ga het toch doen. En daarmee komen we vanzelf (je voelt hem al aankomen) bij besluit nummer twee.

Interne verhuizing

Van cliënten hoor ik soms dit soort zinnetjes: ‘het is me niet gelukt deze week, er was zoveel, ik kon de focus niet vinden.’’ Ik was moe dus dan ga ik eten.’ ‘Ik vind chocola zo lekker dat ik niet kan stoppen en de hele reep op moet.’ ‘Ik weet wel hoe het moet, gezond eten, dus ik hoef die informatie niet. Maar ik weet niet waarom het afvallen niet lukt.’

En weet je? Ik snap het zo goed. Beginnen met iets nieuws is moeilijk. Is niet leuk. Je moet dingen laten, of dingen doen die je niet wilt. Het kost tijd en energie. Wat voor mij en mijn doel geldt, geldt ook voor anderen. Voor mij is het doel nu: gitaar leren spelen. Maar ik heb afvallen ook jaren als doel gehad. Super lastig als er van allerlei dingen in je leven ook je aandacht vragen. Maar soms kan dat ook een excuus zijn om niet te beginnen of jezelf aan te pakken.
Ik ken het. En daarom ben ik een coach geworden die naast dat begrip ook de confrontatie niet schuwt als het nodig is.

En dan vraag ik je dit: je wilt toch iets bereiken? Wat is je doel? En waarom is dat belangrijk voor jou? Daar moet je wat voor doen. Werk aan de winkel! Ook in je drukke bezigheden. Juist dan. Want wachten op het ideale scenario is verspilde tijd. De ideale situatie komt nooit. Je leven zit vol onverwachte wendingen, dus juist in het gewone, zorg dat je die gezonde leefstijl meeneemt.

Plannen

Dat vraagt om een stukje voorbereiding. Zomaar wat tips: als je je dag plant, of je week, plan dan ook je maaltijden: kijk naar je agenda en bedenk wat handig is om te eten de komende dagen. Vind een mooie balans tussen gezond eten en een lekker extraatje op zijn tijd. Maak er een gewoonte van om iedere dag een half uur te wandelen na het eten. Of een uur, nog beter (maar begin rustig). Lekker je hoofd leegmaken en gelijk bewegen. Ga vanaf nu op de fiets naar je werk. Gewoon altijd. Bedenk en doe wat bij jou past. Maar doe het!

Dus. Welke stap kun je vandaag zetten? Doe het. En is het maar een klein stapje vandaag? Geeft niet. Maar zet hem wel! Iedere dag een stapje. Anders kom je niet verder. En bereik je dat doel dat voor jou belangrijk is, niet. Terwijl je dat wel zou kunnen, dat weet ik zeker! Als ik kan leren gitaarspelen kan jij het ook (wat jij wilt bereiken dan hè…we kunnen niet allemaal de sterren van de hemel spelen natuurlijk J).

Ik ga ervoor met mijn gitaar. En ook met mijn mooie cliënten. Ik ben weer helemaal vol drive na de vakantie en wil echt dat alle mooie doelen bereikt gaan worden. Mijn tweede besluit? Mijn gitaar staat vanaf nu achter de deur van mijn kantoor, lieve dames J.  En bij ieder excuus moet je verplicht naar een door mij gespeeld liedje luisteren. En dat wil je niet. O, ik verheug me nu al op de mooie resultaten!