‘Ik lust maar één soort groente, hoor!’

Bij de nascholing waar ik afgelopen vrijdag was, werd ook gesproken over het begeleiden van kinderen die bezig zijn met sporten of het veranderen van hun eetgewoonten. Want waar het voor volwassenen soms al een uitdaging kan zijn hierbij steeds gemotiveerd te blijven, is het dat voor kinderen nog meer.
 
Door bij kinderen vooral op een speelse manier te werken, met veel positieve aandacht en met gebruik van creatieve vormen, word het voor hen leuk om aan deze doelen te werken en raken ze gemotiveerd. Een voorbeeld hiervan uit mijn praktijk, die ik van deze tienjarige topper mag laten zien:
 
Dit meisje heeft als doel, meer groenten te gaan eten en uit te proberen. Maar ‘dat werd wel een probleem’, zei ze bij voorbaat, ‘want ze lustte maar één soort groente.’ Door dit uitgangspunt was het gezin in een dagelijkse strijd aan tafel terecht gekomen.
 
Samen zijn we creatief aan de slag gegaan. Ze bedacht eerst, met behulp van afbeeldingen en wat hulp van haar moeder en mij, welke groenten er allemaal zijn. Toen vroeg ik haar, welke groente ze daarvan zou durven proeven en welke nog niet.
 
Alle plaatjes werden bekeken en beoordeeld: ‘die groente kende ze wel, mwah, dat kon ze weleens proberen.’’ O, die groente vond ze echt vies; nog maar even niet.’ Ieder plaatje kreeg een plek op de lijst onder de juiste rij. Uiteindelijk waren beide rijen even lang. Door het visueel te maken, bleek het nog wel mee te vallen, dus!
 
Op de foto zie je de poster die ze heeft gemaakt, dit is slechts deel één, ze had zoveel soorten groenten bedacht dat niet alles op één A-viertje paste. Maar ze zou gaan starten met het eerste papier. Ze ging naar huis met haar lijst en een stapel recepten om uit te proberen.
 
Binnen één consult was haar gevoel omgeslagen van zeer sceptisch naar enthousiast. Móói om te zien hoe het werkt!